........นิราศเพียยิ้ม^O^..(ที่นิยามขึ้น)
....แทนรอยยิ้มหวานๆจากใครคนนั้นที่ส่งมา
....แทนสายตาที่เธอคนนั้นมองมา__เจอสายตาอีกคู่นึงที่กำลังบอกว่า"รักคุณเข้าแล้ว"
....แทนความรู้สึกดีๆ คำหวานๆทุกคำที่เคยพูดไป
....แทนคำมั่นทุกคำที่เคยกล่าวคำว่า"สัญญา"
....แทนคำถามโง่ๆที่มี"ใจรัก"
....แทนความรู้สึกเจ็บปวดแทนเมื่อรู้ว่าอีกคนที่เราเป็นห่วงเจ็บอยู่
....แทนคำปลอบโยนและกำลังใจที่มีให้กันและกันเวลาท้อ
....แทนความคิดถึงเมื่อเวลาสองใจนั้นต้องห่างไกลกัน
....แทนคำขอโทษเมื่ออีกคนนั้นงอล.(ง้อ..โอ๋ลำดวน)
....แทนเพลงรักทุกๆเพลงที่เคยฟังด้วยกัน(แหละที่มีแต่ความผิดหวัง)
....แทนคำถาม..ว่าหิวไหม..กินไรยัง..จะกินไรไหม
....แทนเสียงหัวเราะที่ยังก้องกังวาลอยู่ในใจเมื่อวันเวลาที่เรามีความสุขด้วยกัน
....แทนคำว่าหลับฝันหวานน้าก่อนเธอจะเข้านอน
....แทนดวงใจที่มันชัดเจนแหละกำลัง"บอกรัก"เธอ
....แทนหัวใจดวงนึงที่มีสี่ห้องแต่จะมีแค่เพียงยิ้มเท่านั้น"คนเรา"
....แทนเสียงของหัวใจทั้งสองดวง
....แทนการรอค่อยที่จะมีขึ้นจากนี้และตลอดไป
....แทนความเดี่ยวดายเมื่อต้องพูดว่า"เพียงยิ้ม"คนเดี่ยว
....แทนกำลังใจที่มีให้กันเวลาที่บอกว่า"สู้สู้"
....แทนกาลเวลาที่ผันผ่านไป(ช่วงเวลาที่ดีที่สุด)
....แทนความจิงจัยตลอดมาแหละจิงจัง
....แทนความ"หวง"ที่ไม่ค่อยจะพูดตรงๆๆๆ
....แทนความซื่อสัตย์ที่เคยให้คำมั่นต่อเธอ
....แทนโอกาสที่ขอร้องว่า"อย่าเพิงทำให้เสียใจเลย"
~*แหละสุดท้ายนั้นจะแทนหยดน้ำตา...ที่มันจะไหลรินออกมาเมื่อเธอจากไป*~..>"

OOoปฐมบทแห่ง"เพียงยิ้ม"oOO
*~ในสมัยพุทธกาลนั้นมี"กวีขี้เมา"กับ"แม่สาวตาคม"
ได้ร่วมกันแต่งกลอนขึ้นมาซึ่งเค้าได้แต่งไว้คนละประโยค
ว่า...โอ้ดวงใจนั้นไร้รัก
...ลูกโปร่งหักห้ามจิตคิด_คิดไฉน
--------------------------------------------
OOoสดุดี"เพียงยิ้ม"ไว้ลึกสุดใจoOO
....อยากจะเขียนคำว่า"เพียงยิ้ม"ไว้ที่ปลายฟ้า
เมื่อเธอมองไปไกลเกือบสุดสายตา..จะได้เห็น
ฉันเขียนไว้ยามห่างไกล..ทุกเช้าเย็น
แค่อยากให้เธอได้เห็นข้อความนั้น..ฉัน"บอกรัก"เธอ
....ก้อฉันเพียงแค่__"นักกวีคนขี้เมา"
ยามที่เธอเปลี่ยวเหงาคิดถึง...นั้น
ฉันจะเป็นดั่ง...ดาวที่ทอแสงขอคืนวัน
จะปลอบใจ"เพียงยิ้ม"คนเศร้านั้น..พลันให้จางลง
....แหละทั้งหมดนี้กลั่นออกมาจากใจและให้เธอผู้เดียวเท่านั้น__"เพียงยิ้ม"
....จะรักเธอให้ลืมผู้หญิงทั้งโลก..(ก้อมันรักแล้ว)
จาก..........................."กวีขี้เมา"

ทุกๆเช้า..ในแอฟริกา..กวาง..ตื่นขึ้นมา.
มันรู้ว่ามันต้องวิ่งให้เร็ว...เร็วก่าวสิงโตตัวที่วิ่งเร็วที่สุด.
ไม่อย่างนั้นสิงโตจะฆ่ามัน...

ทุกๆเช้า...สิงโตตื่นขึ้นมา..
มันรู้ว่ามันต้องวิ่งให้เร็ว..เร็วกว่ากวางตัวที่วิ่งช้าที่สุด..
ไม่อย่างนั้นมันจะอดตาย..

แต่ไม่สำคัญว่าคุณเป็นสิงโตหรือกวาง..
เมื่อพระอาทิตย์ขึ้น....."คุณควรจะออกวิ่ง"..